Ayah

Ayah used to treat me like..i don't know, he always made me feel special. Kalau ada majlis apa-apa, ayah mesti datang. Kalau pegi asrama n tiap kali nk g jepun dulu, mesti ayah tolong pack barang..haha. Takde privacy langsung :P Habis "love letters" kena bukak :P Maluu..

Tapii..yang paling tak boleh lupa ialah "latihan ala ketenteraan" yang cuba ayah terapkan. Ayah risau benar anaknya yang no.2 ni lembut, sebab bagi orang kampung, lembut itu equals to lembik. Tak tahan mental. Tak kuat fizikal. Tak bagus. Lembik.. Lembut. Lembai. hehe. Yer la, kerja-kerja kat kampung mana boleh buat slow2..

Banyak effort yang ayah curahkan :P Antaranya ialah masuk gua gelap2 n panjat bukit, since umur 5,6 tahun. Itu antara latihan yang best. Yang tak best ialah bila ayah nak masukkan saya ke MRC - Malay Royal College, Sungai Besi.. uhu~ cik tak minat la! Nasib baik borang dah habis, kalau tak, I would be the only girl kut kat situ..:(

Tapi I guess, latihan2 ayah tuh takderla tak berhasil sangat. Dari segi fizikal, tak dapat buat apa dah..haha. Tapi dari segi mental, ngehehe. Kita serupaaa~
- Fearless :P
- Gambler of life
- Stubborn
- Tak peduli apa orang cakap kalau buat benda yang betul...
And the fact that..
- We always have something to dream about, to live our life to the max :)



Terima kasih ayah. Thank you for everything, for being my ayah.
Selamat Hari Lahir, Moga panjang umur dan dikurniakan kesihatan dan ketenangan dunia dan akhirat. Ameen..